Döngü

 

Hata yaptım ve utandım

Utandım ve sustum

Sustum ve yalnız kaldım

Yalnız kaldım ve kızdım

Kızdım ve hata yaptım

Hata yaptım ve utandım

Utandım ve sustum

Böylece devam etti

En sonunda susmaktan

Konuşmayı da unuttum

Şimdi dilsiz ve kusursuzum

Lütfen

Sen ölürsen...

Güneş Doğu'dan doğar

Kışın bembeyaz bir kar yağar

16:45 vapuru 16:45'te kalkar

Ve daha bir sürü gariplik olur

Sen ölürsen

Körler hiçbir şey görmez olurlar sen ölürsen

Sağırlar bir anda duymaz olurlar

Kırmızı ışık yanarsa aniden

Arabalar da aniden dururlar

Bahar çiçekleri baharda açar

Yaz meyveleri yazın pazara gelir

Savaşlar ve diğer kötülükler son bulmaz

Annem her bayram mezara gelir

Ve nitekim sen ölürsen

Kayan bir yıldız sonrası tutulan hiçbir dileğin anlamı kalmaz

Ve yıldız kaymaz artık benim için

Ölüm bütün şatafatını, cazibesini kaybeder

Zira ölüm de ölmüştür ölümlülerin en ölümsüzüyle

Solar renkler, sepya bir perde iner gözlerime

Bencilce bir istek olacak ama

Lütfen

Lütfen benden önce ölme

Yüzleşme

Bir bıkkınlık var üzerimde

Huzursuzluğun tam ortasında

Ve 25 yaşında

Uykuyu kıyısından köşesinden tutamadığım bir gecede

Rotasız yürümelerimin kahrını çeken topuklarımdan

Bütün iç çekmelerimin sebeplerini kustuğum ağaç diplerinden

Artık geriye dönüp düzeltme imkanı bulamadığım pişmanlıklarımdan

Başımı belaya sokup duran dik başlılığımdan

Çok istediğim halde asla sarılma samimiyetini ve cesaretini bulamadığım annemden

Geç kaldığım herkesten ve her şeyden

Özür diliyorum...