4 Ekim 2018 Perşembe

Bilinmezlik

Sanmam bıçak yarasının daha ağır olduğunu,
Şu lanet bilinmezlikten.
Renk renk bahar çiçeklerinin soluşunu,
İzliyorum seni beklerken.

Ve herhalde ömrün sonlarında,
Çocukluğumun sıcak yaz akşamlarını özlüyorum.
Şu an kırkımdayım ve pencere kenarında,
Masum bir çocuk gibi yolunu gözlüyorum.

Güneş usul usul terkederken şehri,
Bugün de gelmeyeceksin biliyorum.
Kırk yaşında ve pencere kenarında,
Bilinmezlikler içinde ölüyorum.

04/10/18
03:04
İstanbul

zaman:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

adı yok

Sevenin nazarında sebepsiz bir şey yoktur Söz gelimi, savaşlar bitiyorsa bir yerlerde Bir sevilenin gülümsemesinin kelebek etkisidir Kanımca...

  • acının izin günü
    İlkbahara teşne bir kalp var bende Yastan başka bir şey pompalamıyor şu sıra İzin günü olmasına rağmen bugün acının Kolay değil laf anlatmak...
  • bu hikayenin adını sonra koyacağım, öldükten bile sonra
    Bugün kendimi öldürmeye karar verişimin ertesindeki ilk günüm.   Bir süre de nihayet bu kararı almış olmanın rahatlığıyla yaşadıktan sonra ç...
  • vuslat
    Sen diye başlamak bir şiire şimdi Bir soyut değil de, bir boyut gibi Bir kokusu, bir cismi, bir biçimi var Belki bir akşam sefası, belki bir...